رومـیـان فصل ۴

ابراهیم و نجات او

۱و۲ حال ببینیم خدا جد ما ابراهیم را بر چه اساس بی گناه بحساب آورد؛ آیا بخاطر اعمال نیک او و انجام تشریفات مذهبی بود، یا بخاطر ایمانش؟ اگر بخاطر اعمال نیکش بود، پس جا داشت که بخود ببالد. اما از دیدگاه خدا، ابراهیم هیچ علتی برای بالیدن نداشت. ۳ زیرا کتاب آسمانی ما میفرماید: «ابراهیم به خدا ایمان آورد، به همین دلیل خدا از خطایای او چشم پوشید و او را «بی گناه» به شمار آورد.» ۴و۵ اما آیا اعمال نیک ابراهیم در نجات او هیچگونه تأثیری نداشت؟ نه! به این دلیل که نجات و رستگاری، هدیه خداوند است. اگر کسی میتوانست نجات و آمرزش گناهان خود را با انجام کارهای خوب بدست آورد، نجات هدیه نمیبود. اما نجات هدیه خداوند است و به کسانی عطا میشود که برای بدست آوردن آن، به اعمال نیک خود تکیه نمیکنند. بلی، خدا در صورتی گناهکاران را بی گناه به حساب میآورد که به عیسی مسیح ایمان بیاورند. ۶ داود نبی در بیان همین حقیقت، شادی یک شخص گناهکار را توصیف میکند که بدون آنکه لایق باشد، خدا او را «بی گناه» اعلام میدارد. ۷ حضرت داود میگوید: «خوشا به حال کسی که خدا گناهانش را بخشیده و از خطایای او چشم پوشیده باشد! ۸ چه سعادتی که خداوند دیگر گناهی علیه او بحساب نیاورد!» ۹ حال ممکن است این سوال مطرح شود که این سعادت نصیب چه کسانی میگردد؟ آیا فقط نصیب اشخاصی میشود که ضمن ایمان به عیسی مسیح، مطابق شریعت ختنه نیز میشوند؟ یا نصیب آنانی هم میشود که بدون ختنه، فقط به عیسی مسیح ایمان دارند؟ در مورد ابراهیم چطور بود؟ دیدیم که ابراهیم خشنودی خدا را از راه ایمان بدست آورد و خدا او را «بی گناه» دانست. اما آیا فقط از راه ایمان بود یا به دلیل ختنه نیز بود؟ ۱۰ برای پاسخ به این سوال، من از شما سوال دیگری میکنم: چه موقع خدا ابراهیم را «بی گناه» به شمار آورد؟ پیش از انجام مراسم ختنه، یا بعد از آن؟ واقعیت اینست که پیش از آن بود. ۱۱ در واقع او زمانی ختنه شد که مدتها از ایمان آوردن او به خدا و دریافت وعده برکت الهی میگذشت. مراسم ختنه، نشانه و علامتی بود از این واقعیت که ابراهیم از قبل، یعنی قبل از ختنه شدن، به خدا ایمان داشته و خدا نیز او را از مدتها پیش نیک و بی گناه به شمار آورده است. در نتیجه ابراهیم از لحاظ روحانی، پدر کسانی است که بدون ختنه شدن و انجام سایر تشریفات شریعت، به خدا ایمان دارند و نجات یافتهاند. پس ملاحظه میکنیم که خدا کسانی را که ختنه شدهاند ولی به او ایمان میآورند نیز «بی گناه» و نیک بحساب میآورد. ۱۲ در ضمن، ابراهیم از لحاظ روحانی پدر کسانی است که ختنه شدهاند، اما با توجه به زندگی ابراهیم، پی بردهاند که نجات و لطف خدا، از راه ایمان بدست میآید، نه در اثر مراسم ختنه. زیرا ابراهیم تنها از راه ایمان توانست رضایت خدا را حاصل کند، پیش از آنکه ختنه شود.

وعدههای خدا فقط بوسیلۀ ایمان بدست میآید

۱۳ خدا به ابراهیم و به نسل او وعده داد که جهان را به ایشان ببخشد. واضح است که این وعده خدا به این دلیل نبود که ابراهیم تشریفات و احکام شریعت را اجرا میکرد، بلکه فقط بخاطر ایمان او بود، ایمان و اعتماد به اینکه خدا وعدههای خود را وفا خواهد نمود. خدا نیز در برابر این ایمان، ابراهیم را «بی گناه» شناخت. ۱۴ پس اگر هنوز هم ادعا میکنید که برکات خدا نصیب کسانی میشود که احکام و تشریفات یهود را نگاه میدارند، در واقع منظورتان اینست که وعدههای خدا به صاحبان ایمان، بی اعتبار است و ایمان به خدا نیز کار احمقانهای است. ۱۵ اما حقیقت امر اینست که هرگاه بکوشیم نجات و سعادت الهی را از راه انجام احکام شریعت بدست آوریم، همیشه نتیجهاش این میشود که مورد خشم و غضب خدا قرار میگیریم؛ زیرا هیچگاه موفق نمیشویم آن احکام را کاملا رعایت کنیم. ما تنها زمانی میتوانیم قانون شکنی نکنیم که اصلا قانونی وجود نداشته باشد. ۱۶ پس نتیجه میگیریم که خدا برکات خود را از راه ایمان به ما عطا میکند، همچون یک هدیه. حال، چه مراسم مذهبی را رعایت کنیم و چه نکنیم، اگر ایمانی مانند ایمان ابراهیم داشته باشیم، بی شک آن برکات نصیب ما نیز خواهد شد، چون از لحاظ ایمان، ابراهیم پدر همگی ماست. ۱۷ کتاب آسمانی میفرماید: «خدا ابراهیم را پدر اقوام بسیاری ساخته است.» معنی این آیه اینست که خدا هر کسی را که مانند ابراهیم به خدا ایمان داشته باشد، از هر قومی نیز که باشد، به حضور خود میپذیرد. این قول خود خداست، خدایی که مردهها را زنده میکند و به دستور او موجودات از نیستی به هستی میآیند.۱۸ بنابراین، زمانی که خدا به ابراهیم فرمود که به او پسری خواهد بخشید و از نسل او اقوام بسیاری بوجود خواهند آمد، ابراهیم به وعده خدا ایمان آورد، اگر چه چنین امری عملا محال بود. ۱۹ زیرا در آن زمان ابراهیم صد سال داشت و همسرش سارا نود سال، و هیچیک قادر نبودند صاحب فرزند شوند. با وجود این، چون ایمان ابراهیم قوی بود، به وعده خدا شک نکرد. ۲۰ بلی، او هیچگاه شک ننمود. او به خدا ایمان داشت و ایمانش روز بروز قویتر میشد، و حتی قبل از اینکه خدا به وعدهاش عمل کند، او را سپاس میگفت، ۲۱ زیرا یقین داشت که خدا قادر است به همه وعدههای خود عمل کند. ۲۲ بخاطر همین ایمان، خدا او را بخشید و «بی گناه» به شمار آورد. ۲۳ اما اگر در کتاب آسمانی آمده که ابراهیم از راه ایمان مورد قبول خدا واقع شد، این امر فقط درباره ابراهیم نوشته نشده است. ۲۴ بلکه برای این نوشته شد که ما اطمینان بیابیم که خدا ما را نیز از همان راه به حضور خود میپذیرد، یعنی از راه ایمان به وعده خدا، خدایی که خداوند ما عیسی را پس از مرگ زنده کرد. ۲۵ عیسی مسیح بخاطر گناهان ما تسلیم مرگ گردید و دوباره زنده شد تا ما در پیشگاه خدا «بی گناه» بحساب آییم.