اول قرنتیان فصل ۱۰ (ترجمه تفسیری)

درس عبرت از گذشتگان

۱ ای برادران عزیز، نباید آنچه را که در زمانهای گذشته برای قوم ما اتفاق افتاد، از یاد ببریم، هنگامی که ایشان در بیابان سفر میکردند، خدا ابری فرستاد تا پیشاپیش آنان حرکت کند و هدایتشان نماید؛ سپس آنان را بسلامت از دریای سرخ عبورداد. ۲ در واقع میتوانیم بگوییم که ایشان در دریا و در ابر، غسل تعمید گرفتند و با این کار، نشان دادند که موسی را پیروی خواهند کرد. ۳و۴ در بیابان، خدا معجزه وار برای ایشان نان تدارک میدید. آنان آبی را مینوشیدند که مسیح عطا میکرد، زیرا مسیح در واقع همان صخرهای بود که خدا در بیابان از آن برای قوم اسرائیل آب بیرون آورد. ۵ اما با وجود تمام اینها، اکثر ایشان مطیع احکام خدا نبودند و خدا نیز آنان را در بیابان از میان برد. ۶ این درس عبرتی است برای ما، تا مانند آنان، در آرزوی اعمال پلید و شرورانه نباشیم، ۷ و همچون آنان بسوی پرستش بتها نرویم. کتاب آسمانی میفرماید که بنی اسرائیل به هنگام پرستش گوساله طلایی، برای خوردن و نوشیدن نشستند، و برای رقصیدن به پا خاستند. ۸ همچنین مانند بعضی از آنان نباشیم که با زنان دیگران زنا کردند و در همان روز، بیست و سه هزار نفر از ایشان هلاک شدند. ۹ صبر و تحمل خداوند را نیز امتحان نکنیم، زیرا عدهای از آنان چنین کردند و از نیش مارهای سمی مردند. ۱۰ همچنین مانند برخی از ایشان، از خدا و کارهای او گله و شکایت نکنیم، زیرا در اثر همین کار بود که خدا فرشته خود را فرستاد تا نابودشان کند. ۱۱ تمام اتفاقات و بلایایی که بر سر قوم ما آمد، برای این نوشته شد که ما بخوانیم و آن اشتباهات را تکرار نکنیم، تا در این روزهای آخر که دنیا به پایان خود نزدیک میشود، درس عبرتی بگیریم. ۱۲ پس هشیار باشید و فکر نکنید که از ایشان بهتر هستید! شما نیز ممکن است در دام گناه گرفتار شوید. ۱۳ اما این را بیاد داشته باشید که وسوسههایی که به سراغ شما میآیند، از وسوسههایی که دیگران دچار آنند، دشوارتر نمیباشد. هیچ وسوسهای نیست که نتوان در مقابل آن ایستادگی کرد. پس در برابر آنها مقاومت کنید و اطمینان داشته باشید که خدا نخواهد گذارد که بیش از حد توانایی خود وسوسه شوید؛ و به شما قدرت خواهد بخشید تا بتوانید در برابر آن تاب بیاورید. این وعده خداست و به آن عمل نیز خواهد کرد. او به شما نشان خواهد داد که چگونه از وسوسهها بگریزید و در دام آنها نیفتید.

سفرۀ بتها و شام خداوند

۱۴ پس ای عزیزان، با هشیاری کامل از هر گونه بت پرستی دوری کنید. ۱۵ شما اشخاص دانایی هستید؛ خودتان قضاوت کنید که آنچه میگویم درست است یا نه. ۱۶ پیالهای که به هنگام شام خداوند از آن مینوشیم و برای آن دعای برکت میکنیم، آیا به این معنی نیست که هر کس از آن مینوشد، در برکات خون مسیح شریک میشود؟ و نانی که قسمت کرده، با هم میخوریم، آیا نشان نمیدهد که ما با هم در برکات بدن مسیح شریکیم؟ ۱۷ تعداد ما هر قدر هم که باشد، همه از همان نان میخوریم و نشان میدهیم که همه عضو یک بدن میباشیم، یعنی بدن مسیح. ۱۸قوم یهود را در نظر بگیرید؛ آیا آنانی که از گوشت قربانی میخورند، بوسیله این عمل با یکدیگر متحد نمیشوند؟ ۱۹ پس منظورم چیست؟ آیا منظورم اینست که این بتها واقعاً خدا هستند؟ و یا اینکه قربانیهایی که به آنها تقدیم میشوند، ارزشی دارند؟ ۲۰ به هیچ وجه! منظورم اینست که کسانی که برای این بتها قربانی میآورند، در واقع خود را همراه با قربانیشان نه به خدا، بلکه به شیاطین تقدیم میکنند، و من نمیخواهم که هیچیک از شما، با خوردن گوشت این قربانیها، با شیاطین شریک شود. ۲۱ شما نمیتوانید هم از پیاله سفره خداوند بنوشید و هم از پیاله سفره شیطان؛ هم از نان سفره خداوند بخورید و هم از نان سفره شیطان. ۲۲ میخواهید چه کنید؟ آیا میخواهید آتش خشم و غضب خداوند را بضد خود شعلهور سازید؟ یا میخواهید نشان دهید که از او نیرومندترید؟ ۲۳ شما البته آزادید که از گوشت قربانیها بخورید. خوردن چنین گوشتی برخلاف احکام خدا نیست. اما این دلیل نمیشود که حتماً این کار را بکنید. چنین عملی ممکن است مخالف احکام خدا نباشد، اما در ضمن مفید و صلاح هم نیست. ۲۴ نباید فقط به فکر خودتان باشید؛ به فکر دیگران هم باشید و نفع دیگران را نیز در نظر بگیرید. ۲۵ پس میتوانید به این صورت عمل کنید: هر گوشتی را که در بازار میفروشند، بخرید و بخورید، و نپرسید که گوشت قربانی بتهاست یا نه، تا وجدانتان ناراحت نشود. ۲۶ زیرا همانطور که کتاب آسمانی میگوید: «جهان و هر چه در آنست، از آن خداوند است.» ۲۷ اگر شخصی بت پرست، شما را به صرف خوراک دعوت کند، در صورت تمایل میتوانید دعوتش را بپذیرید. آنگاه از هر چه که در سفره است بخورید و چیزی هم نپرسید. به این ترتیب وجدانتان راحت خواهد بود چون نمیدانید که گوشت قربانی است یا نه. ۲۸ اما اگر کسی به شما بگوید که این گوشت قربانی است، در آنصورت بخاطر آن کسی که گفته است و بخاطر وجدان حساس او، از آن گوشت نخورید. ۲۹ در این مورد احساس او مهم است، نه احساس شما. اما شما ممکن است بپرسید: «چرا من باید بخاطر فکر و احساس دیگران، در قید و بند باشم؟ ۳۰ من خدا را شکر میکنم و خوراکم را با خوشی میخورم. چرا باید دیگری مانع خوشی من گردد، آن هم به این دلیل که تصور میکند من در اشتباهم؟» ۳۱ جواب سوال شما اینست: کارهای شما، حتی خوردن و نوشیدنتان، همه باید برای جلال و بزرگی خدا باشد. ۳۲ پس مواظب باشید که برای کسی سنگ لغزش نشوید، نه برای یهودیان، نه برای غیر یهودیان، نه برای مسیحیان. ۳۳ من نیز به همین روش عمل میکنم و میکوشم در هر کاری همه را راضی سازم. پس آنچه را که دوست دارم، و یا به نفع خودم میباشد، انجام نمیدهم، بلکه کاری را میکنم که به نفع دیگران است تا ایشان نجات یابند.